Νέο βήμα για τον ελληνικό ζεόλιθο

Του Νίκου Λυγερού

Μέσα στο πλαίσιο της άδειας έρευνας για ζεόλιθο στο Βόρειο Έβρο και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή Κόκκαλο, που βρίσκεται κοντά στα Πετρωτά, είχαμε και το θέμα της οδοποιίας, που είναι απαραίτητη για την πρόσβαση στο κοίτασμα ζεόλιθου. Τώρα και αυτό το πρόβλημα λύθηκε με την απόφαση του Γενικού Γραμματέα της αποκεντρωμένης διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης, αφού δόθηκε έγκριση μελέτης της δασικής οδού τύπου Γ΄ για κοιτασματολογικές έρευνες βιομηχανικού ορυκτού, δηλαδή του ζεόλιθου. Το συνολικό μήκος του έργου της οδοποιίας θα είναι 1.440 μέτρων, το πλάτος του 4 μέτρα, ενώ οι κλίσεις του δεν θα ξεπερνούν το 12%. Στο έργο προβλέπονται εκσκαφές σε έδαφος γαιώδες και ημιβραχώδες, αλλά και κατασκευή επιχωμάτων. Αυτό το νέο βήμα είναι πολύ πρακτικό, γιατί μας επιτρέπει να μιλήσουμε πλέον επί της ουσίας για τον ελληνικό ζεόλιθο, όχι πια μόνο ως όραμα, αλλά ως πραγματικότητα, ελληνική πραγματικότητα. Τώρα απομένει η έγκριση της φυτοτεχνικής μελέτης για την αποκατάσταση του κοιτάσματος. Είναι μια κλασική διαδικασία που γίνεται για όλα τα λατομεία, απλώς εδώ τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά, αφού ο ζεόλιθος λειτουργεί ως εδαφοβελτιωτικό για τη γεωργία. Κατά συνέπεια αρχίζουμε και βλέπουμε μια πρακτική υλοποίηση του αγώνα της πατρίδας μας για την αξιοποίηση του ζεόλιθου που δεν μπορεί ν’ αφήσει κανέναν αδιάφορο κι ενισχύει όλους τους μαχητές που παλεύουν τόσα χρόνια για να γίνει πραγματικότητα ένα στρατηγικό όραμα που ανήκει στην Ελλάδα του μέλλοντος.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=18869&l=gr

Σκάκι στα ακριτικά νησιά

Του Νίκου Λυγερού

Αφού το σκάκι εντάχθηκε επίσημα στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, μπορούμε να το αξιοποιήσουμε για να βοηθήσουμε τα ακριτικά νησιά μας. Διότι πρέπει να καταλάβουμε ότι βρίσκονται σε στρατηγικές θέσεις και παίζουν ένα ρόλο τοποστρατηγικό αλλά και χρονοστρατηγικό. Είναι καλό, λοιπόν, οι μικροί άνθρωποι που κατοικούν σ’ αυτά τα μέρη να μπορούν να έχουν πρόσβαση στη σκακιστική σκέψη για ν’ αναπτύξουν τη σκέψη τους και σε άλλους τομείς ακόμα κι αν δεν υπάρχουν φορείς τοπικά που να το υποστηρίζουν. Σημασία έχει να βοηθήσουν οι σκακιστές τους δασκάλους άμεσα ή έμμεσα μέσω σεμιναρίων και αυτή η γνώση να ενισχυθεί παιδαγωγικά, γιατί το σκάκι δεν το εξετάζουμε σε αυτό το πλαίσιο ως άθλημα, αλλά ως εργαλείο δημιουργικής ανάπτυξης. Γι’ αυτό το λόγο παρουσιάζουμε στους μικρούς ανθρώπους την κλασική σκακιέρα, αλλά και τις άλλες, όπως είναι η βυζαντινή, η καστρική και η SER. Με αυτόν τον τρόπο αντιλαμβάνονται πώς λειτουργούν τα κομμάτια με αλλαγή σκακιέρας και πώς προσαρμόζονται οι κινήσεις για να γίνουν πράξεις. Με όλες αυτές τις σκακιέρες μπορούμε να αναδείξουμε την πλαστικότητα του εγκεφάλου, αφού αυτή μπορεί να εκφραστεί πιο ελεύθερα και πιο δημιουργικά. Κάθε ακριτικό νησί είναι ένα τετράγωνο που φαίνεται απομονωμένο, ενώ με το σκάκι οι μικροί άνθρωποι μπορούν ν’ ανακαλύψουν ότι ζουν στην ίδια σκακιέρα του ίδιου λαού, που είναι της θάλασσας και του Χρόνου, έτσι θα νιώσουν μέσα τους και την ανάγκη της στρατηγικής για να παραμείνουν ελεύθεροι άνθρωποι.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=18874&l=gr

Διάλεξη του Ν. Λυγερού με θέμα: «Δυναμικό πεδίο ΑΟΖ». Πολυχώρος «Αίτιον», 25/02/2015

Διάλεξη του Ν. Λυγερού με θέμα: «Το αίμα της ανθρώπινης τιμής». 6ο ΕΠΑ.Λ Ηρακλείου. 20/02/2015

Ν. Λυγερός «Δράση ζεόλιθου αμπελουργίας, ελαιοκομίας και κτηνοτροφίας». Άγιος Θωμάς. 20/2/2015

Ν. Λυγερός: «Νέα στρατηγικά και ενεργειακά δεδομένα στην Ελλάδα και Ε.Ε». Ρέθυμνο. 19/02/2015

Διάλεξη του Ν. Λυγερού με θέμα: «Το βάθος της Ασκητικής». Ηράκλειο, 18/02/2015

Διάλεξη του Ν. Λυγερού: «Tα νέα δεδομένα για την Κρήτη στο πλαίσιο της ΑΟΖ». Ηράκλειο, 18/02/2015

Διάλεξη του Ν. Λυγερού με θέμα: «Ελληνική ΑΟΖ και επαγγελματικές προοπτικές». 16/02/2015

Η απελευθέρωση των κατεχομένων

Του Ν. Λυγερού

Η απελευθέρωση των κατεχομένων δεν είναι μια εθνικιστική πράξη, αλλά μια αναγκαία ανθρώπινη πράξη. Θέλουμε δεν θέλουμε ο εποικισμός είναι ένα έγκλημα πολέμου και κατά συνέπεια δεν διαγράφεται, δεν παραγράφεται. Οι έποικοι με την ίδια τους την εγκατάσταση διαπράττουν ένα έγκλημα πολέμου, αφού συμβάλλουν στην τεχνητή αλλοίωση του πληθυσμού. Η αντίσταση και η θέληση απελευθέρωσης είναι ένα ανθρώπινο δικαίωμα. Διότι στα κατεχόμενα καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Βέβαια αν δεν γνωρίζουμε το Δίκαιο Πολέμου έχουμε και πάλι την εντύπωση ότι πρόκειται απλώς για μια διαμάχη μεταξύ λαών, όμως αυτό είναι ξεκάθαρα λάθος. Οι έποικοι δεν είναι ένας λαός, αλλά ένα εργαλείο, ένα όργανο εγκλήματος πολέμου. Δεν πρόκειται για πληθυσμό που ζει ειρηνικά, αλλά για μια μάζα που έχει επιβληθεί για να διατελέσει ένα έγκλημα που εκμεταλλεύεται τη δύσκολη οικονομική κατάσταση, για να αλλοιώσει οριστικά μία κατάσταση και να αλλάξει στη συνέχεια όλα τα δεδομένα της περιοχής. Και είναι ακριβώς αυτό το γεγονός που πρέπει να αντικρούσουμε με τις αποστολές και το έργο μας. Η απελευθέρωση των κατεχομένων είναι η δικαίωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν είναι λοιπόν μία σύρραξη, η οποία έχει μια παράλογη βάση. Είναι η συνέχεια της Ανθρωπότητας στην περιοχή, διότι είναι το δίκαιο που αναζητά την ειρήνη. Δεν πρέπει αντιθέτως η τεχνητή ειρήνη που γίνεται μέσω της καταπίεσης των ανθρώπων, να ταυτιστεί με την έννοια της ειρήνης, διότι τότε η βαρβαρότητα γίνεται αποδεκτή ως καθεστώς και αυτό είναι απαράδεκτο για την ιστορία της Ανθρωπότητας.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles?n=18709&l=gr